MIJN PERSOONLIJK VERHAAL

Artikel 1 van 1

"JOURNEY TO FREEDOM"

Maart 2018 ~ TRUE SELFLOVE


OVER MIJ
Sinds december 2017 ben ik met een groot geheim naar buiten gekomen wat ik al meer dan 34 jaar met mijn meedraag. Ik ben vanaf mijn 6e jaar 9 jaar seksueel misbruikt. En nee NIET door #metoo praat ik er nu pas over, maar het lot heeft bepaald dat het precies in deze periode onverhoopt vrij kwam. Soms denk ik: "Om mij te helpen het openlijk & makkelijker bespreekbaar te maken". Het misbruik door een mannelijk familielid duurde tot mijn 15e. Ik ga niet benoemen WIE het is, want dit gaat niet over hem. Dit dagboek gaat over mij, Natascha Graciëlla van der Wissel. Inmiddels 41 jaar en super moeder van een prachtig koningskoppel. 

SLACHTOFFER GEVOEL
Ik schrijf dit niet om de slachtoffer uit te hangen of om empathie te krijgen. Juist om te laten zien dat JIJ niet de enige bent, in welke setting of lading dan ook. Iedereen heeft z'n kruis te dragen en ik kan niet bepalen HOE HOOG de lat voor een ander is of HOE pijnlijk het aanvoelt. 

Ik heb mij nooit een slachtoffer gevoeld. Ik had altijd zoiets van "Hij is fout, niet ik! Ik heb er niet om gevraagd, noch uitgelokt. Hij moet met zichzelf leven. Ooit komt er een dag dat hij gaat inzien wat hij gedaan heeft. Ik hoop dat hij zich dan net zo vies voelt als ik mij heb gevoeld! En verschrikkelijk schaamt". Vanaf januari 2018 deed Slachtofferhulp NL mij beseffen dat IK EEN SLACHTOFFER BEN. Klap in het gezicht!

OVERLEVINGSMECHANISME
Daarbij komt kijken dat ik tijdens het misbruik mijzelf "een patroon" had aangeleerd. Als ik het zou moeten omschrijven leek het alsof ik emotioneel uit mijn lichaam trad, door stokstijf (in stilte) te blijven liggen. In de hoop dat het snel weer voorbij was. Ik vroeg mij erna wel altijd af: "Waarom doet hij dit?". Ik vraag mij af hoe hij zich zou voelen als dit NU bij zijn dochter van 7 zou gebeuren? Ik ben overigens niet de enige die hij misbruikt heeft in de familie.

Doen alsof er "niks aan de hand" was in mijn omgeving, daar was ik een kei in! Dat betekende niet dat ik nep deed, maar vooral dat ik profileerde een sterk persoon te zijn. Dat werd tevens mijn overlevingsmeganisme. Ik heb een grote familie en als klein meisje wilde ik niet verantwoordelijk zijn voor familie chaos of in het ergste geval onherstelbare breuken tussen familieleden. Dus ik hield mijn lippen op elkaar en stopte het misbruik ver weg. Ging daardoor "de clown" uithangen, om alle sadness te verdoezelen. Omgekeerde wereld natuurlijk, je hebt niks fout gedaan.....zeker niet als 6 jarige.

VAN INTERNE STRESS NAAR FRUSTRATIE EN WOEDE & VAN SCHULDGEVOEL TERUG NAAR OORZAAK
Met dit schrijven ga ik niet diep in op de handelingen die plaats hebben gevonden, maar doel ik op wat het met een mens(enleven) doet! Vanaf mijn puberteit naar jong volwassen bezat ik trekjes waarin ik mezelf niet herkende. Een van de belangrijkste was mijn vraag waar mijn explosieve woedeaanvallen vandaan kwamen (met het ouder worden werden deze minder, maar oei ik was niet te doen!). Het ging namelijk te vaak om niets. Hoelaat ik thuis moest zijn en of ik alleen fietste etc......iig geen zaken om zo heftig te reageren.

Ik raakte intens teleurgesteld hoe ik naar mijn ouders reageerde en werd daar verdrietig van. Zo verdrietig dat ik na een ruzie stilte in mijn hoofd wilde. Schuldgevoel van "de verbaal uit de hand gelopen situatie" zorgde ervoor dat de stilte niet kwam, ik bleef vaak maar malen waarom een conversatie altijd zo eindigde. Ik ging zwaar gefrustreerd naar mijn kamer en bonkte mijn hoofd zo hard (kopstoot idee) tegen de stenen muur, dat het vanzelf stil werd van de pijn en ik uiteindelijk in slaap viel. Na een fikse ruzie, met de 2 meest dierbaarste hoofdpersonen in mijn leven, wilde ik er het liefst niet meer zijn. Dat klonk toen voor mijn omgeving ondankbaar. Want wij hadden het goed. Maar ik voelde mij niks waard, voelde mij tot last in het gezin.

Dit waren de eerste signalen dat er iets goed mis was. Ik vraag mij NU als volwassen vrouw af, terugkijkend, of de agressie tegen mijn ouders een gerichtte "Het is jullie schuld!" was? Dat ik hun misschien onbewust en dus indirect kwalijk nam wat er met mij gebeurde. Zij waren immers mijn beschermers, zij moesten zorgen dat ik in een veilige omgeving was of achtergelaten werd......Toen geen idee, NU wel. Of het antwoord op die vraag nou realistisch is of niet (want het antwoord is JA)....Alleen gaat het niet om de inhoud van het antwoord op die bewuste vraag.
 


IN CONFLICT MET MEZELF
Het gaat om de REDEN WAAROM het zo was. En het antwoord daarop: er zijn mij 2 dingen afgenomen waarom ik hem (de dader) dit zeer kwalijk neem: "Mijn vertrouwen in DE MENS (veilig voelen), in het bijzonder de MAN, en het vertrouwen in MIJZELF".

  • Ik was ongegrond en onbewust kwaad op mijn ouders, terwijl zij natuurlijk niet debet waren aan het misbruik. 
  • Ik had een verkeerd fundamenteel beeld van de mannelijk energie geschetst. 

Mijn 34 jaar krijg ik niet van hem terug om bepaalde zaken over te doen! Mijn eerste seksuele ervaringen heb ik niet zelf gekozen, waardoor ik amper onderscheid kan maken tussen aanrakingen die met genegenheid, liefde, vriendschap of sex te maken hebben. En daarom raakte ik gewoon niemand aan, stel je voor dat ik de verkeerde signalen gaf.

Toen ik klein was besloot ik niet bewust "niet voor mezelf te kiezen" het groeide met mij mee. Ik stelde de belangen van de familie op de eerste plaats en raakte daardoor in conflict met mezelf. Loyaliteit staat bij mij hoog in het vaandel. Het gevoel van "verrader" was groter. Dat bracht een hoop stress, de grootste stoorzender, in mijn ideale groei. En dit alles alleenmaar voor het genot van een vieze misbruiker die alleen aan zijn eigen gerief dacht. Werkelijk......Chapeau!

 


DE MISBRUIKER aka DADER
Neem van mij aan dat seksueel misbruik van kinderen veelal gebeurt door de personen die het dichts bij je gezin betrokken zijn en waar jij het niet van verwacht. Ik betrek de hierop volgende voorbeelden op een meisje in een gezin. De oh zo gezellige neef, de zorgzame oom, de geweldige broer, de zogenaamd goede vader, de behulpzame buurman, de verstandige begeleider, de altijd bereidwillende oppas, de leuke zwemleraar, de aardige schoolmeester, de nieuwe spontane vriend van mama.

Dit zijn (gelegenheids) misbruikers, die dondersgoed weten wat ze aan het doen zijn! Door de impulsiviteit, op gezette momenten, kunnen ze hun slag slaan zodra ze daar een gelegenheid voor zien. Door de impulse stijgt de spanning van het op de hoede zijn "niet gepakt te worden" zo hoog dat het zich blijft herhalen (de verslaving naar een geheimlijk gevoel). 


STOP
Totdat een externe factor ervoor zorgt dat het niet meer kan. Bijvoorbeeld in bijna alle gevallen door een verhuizing naar een woonplaats ver weg, als schoolverlater of gewoonweg het opgroeien van het kind waardoor het niet meer gebonden is aan toezicht van ouders. Het kind komt niet meer op de plek, waar de misbruiker de gelegenheid krijgt. Bij mij stopte het misbruik op mijn 15e, omdat ik na de laatste keer zei dat ik het zou vertellen als hij mij nog 1x aan zou raken. Zowel aan mijn moeder als aan zijn moeder. Het stopte.....had ik dat maar eerder gedaan!

Een misbruiker zal tot hij gepakt wordt of bij confrontaties over het misbruik in den treuren ontkennen. Zo overtuigend, omdat ze vaak zelf daadwerkelijk in hun leugen geloven. Alleen een breekmoment of inzicht met zichzelf over fout zijn zal een bekentenis en eventueel excuses afdwingen. Ik leefde 25 jaar met de illusie dat hij ooit uit zichzelf sorry zou zeggen. Mijn hoop ebde weg en verachting kwam daarvoor in de plaats. Elke keer dat ik hem zag dacht ik:"Wat ben jij toch een zielig mannetje!" (ondanks hij bijna 2 meter lang is).

 


DE NIEUWE IK
Vanaf januari 2018 heb ik besloten dat ik het vertrouwen in mijzelf wil herstellen, door "MIJ" op de eerste plek te zetten en dan pas alle andere dierbaren om mij heen. Ik heb het hier niet over zelfvertrouwen, want daar ontbreekt het bij mij zeker niet aan. Het gaat hier om luisteren naar je (onder)buik gevoel, je intuïtie. In contact zijn met JEZELF

Dat gaat niet zonder slag of stoot, want men zit namelijk helemaal niet op de nieuwe IK te wachten. Anderen zitten door mijn geheim (niet zo geheim meer momenteel) in een ongemakkelijke positie. Maar het is ECHT DE MOEITE WAARD! Mensen komen en gaan en sommige blijven lang (dat is fijn), maar jij blijft altijd met jezelf. Jij bent infeite je eigen beste vriend(in). Verzorg haar/hem goed!

Toen ik in december 2017 alles aan mijn moeder vertelde over het misbruik viel er namelijk een 10-tonner van mijn borst af. IK WERD LETTERLIJK VERLICHT! Ik voelde mij bevrijd. Ik kijk nu anders naar mijzelf in de spiegel. Ik zie niet meer dat verdrietige meisje die een vriendelijk en toch gemeende lach probeerd op te zetten. Ik zie "MY TRUE SELF".
 


LIFE ~ LES 1: a GOLDEN RULE

"I finally made my first steps to my new faith: S
ELFLOVE". 
Hieronder een alles zeggend gedicht geadresseerd aan MIJ. Door mij. 

Ik hoop dat mijn verhaal iets bij je heeft losgemaakt op een positieve manier. Wees niet verdrietig dat mij dit is overkomen. We kunnen er eenmaal niks aan veranderen. Wat we wel kunnen is alert zijn op onze kinderen en de daarbij behorende omgeving. Zorgen dat je een ander (binnen jou vermogen) precies zo behandeld zoals je zelf behandeld zou willen worden, want het kan mogelijk een life changer zijn. Hou van jezelf en zet jezelf ALTIJD OP DE EERSTE PLAATS! 

Liefs Tasch

Multimedia

Beoordeling DAILY TASCH

© 2017 - 2021 Daily Tasch | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel